бо Гасподзь бачыў бедства Ізраіля, вельмі горкае, так што не заставалася ні замкнутага, ні таго, хто застаўся, і ня было памочніка ў Ізраіля.
Бо Ты пішаш на мяне горкае і залічваеш мне грахі маладосьці маёй,
яшчэ і цяпер горкае слова маё: пакуты мае цяжэйшыя за стогны мае.
Сытая душа топча і соты, а галоднай душы ўсё горкае — салодкае.
Гора тым, якія зло называюць дабром, і дабро — злом, цемру лічаць сьвятлом, і сьвятло — цемраю, горкае лічаць салодкім, і салодкае — горкім!
Так кажа Гасподзь: голас чуцен у Раме, лямант і горкае галашэньне: Рахіль плача па дзецях сваіх і ня хоча суцешыцца ў дзецях сваіх, бо іх няма.
