«Паслухай нас, спадару мой! князь Божы ты сярод нас; у найвыбарнейшым із нашых пахавальных месцаў пахавай памерлую сваю; ніхто з нас пахавальнага месца свайго не забароне табе на пахаваньне памерлае твае».
«Не, спадару, мой, паслухай мяне: поле я даў табе і пячору, каторая на ім, даў табе: перад ачмі сыноў народу свайго даў табе яе, пахавай памерлую сваю».
«Спадару мой! паслухай мяне: зямля чатырыста сыкляў срэбла; меж імною й табою што гэта? і памерлую сваю пахавай».
І цяпер, сыну мой, паслухай голасу майго ў тым, што я раскажу табе.
І маці ягоная сказала яму: «На імне грэбаваньне твае, сыну мой; толькі паслухай голасу майго і пайдзі вазьмі імне».
І цяпер, сыну мой, паслухай голасу майго, і ўстань, уцякай сабе да Лавана, брата майго, да Гарану;
А цяпер паслухай голасу майго; я дам табе раду, і будзе Бог із табою: будзь ты за люд перад Богам і падавай Богу справы.
Ён узьняў прыпавесьць сваю і сказаў: «Устань, Валача, і паслухай, сьхіні вуха да мяне, Сэпоронку.
І маліўся Самуйла СПАДАРУ. І сказаў СПАДАР Самуйлу: «Паслухай голасу люду ў вусім, што яны кажуць табе; бо не табою яны пагрэбавалі, але пагрэбавалі Імною, каб Я не гаспадарстваваў у іх.
Дык паслухай голасу іхнага; адно перасьцеражы іх і азнаймі ім звычай караля, што будзе гаспадарстваваць у іх».
І сказаў СПАДАР Самуйлу: «Паслухай голасу іхнага і ўстанаві ім караля». І сказаў Самуйла мужом Ізраельскім: «Пайдзіце кажны да места свайго».
І сказаў Самуйла Саўлу: «Мяне паслаў СПАДАР памазаць цябе за караля над людам Ягоным, над Ізраелям; і цяпер паслухай голасу СПАДАРОВАГА.
І сказаў Саўла: «Паслухай жа, Агітувёнку!» І тый адказаў: «Вось я, спадару мой!»
І пала ў ногі яму, і сказала: «Хай будзе на імне бяспраўе, спадару мой; дазволь служэбцы тваёй гукаць у вушы твае, і паслухай словаў служэбкі свае.
А цяпер паслухай, калі ласка, і ты голасу нявольніцы свае: я пастанаўлю перад табою кавалак хлеба, паеж і пасілішся, як пойдзеш у дарогу».
І дабліжыўся да яе Ёаў, і сказала жонка: «Ці ты Ёаў?» І сказаў: «Я». Яна сказала: «Паслухай словаў служэбкі свае». І сказаў ён: «Слухаю».
Во гэта мы скумалі; гэта так; паслухай гэтага і ведай сабе».
Нахіні вуха свае, і паслухай слоў мудрыцоў, і абярні сэрца свае да веды мае;
Паслухай жа, адылі, слова, што я скажу ў вушы твае а ў вушы ўсяго люду:
Тады сказаў прарока Ярэма Гананю прароку: «Паслухай жа, Гананя! СПАДАР не паслаў цябе, а ты завяраеш люд гэты ў мане;
І сказаў Ярэма: «Не аддадуць; паслухай жа голасу СПАДАРОВАГА, што я кажу табе, дык будзе добра табе, і душа твая будзе жыва.
