І сказаў СПАДАР Бог гаду: «За тое, што ты ўчыніў гэта, пракляты ты над усю жывёлу і над усі зьвяры палявыя; на бруху сваім ты будзеш хадзіць, і пыл жэрці будзеш усі дні жыцьця свайго.
Дык цяпер пракляты ты ад зямлі, каторая адчыніла рот свой прыняць кроў брата твайго з рукі твае.
І сказаў: «Пракляты Канаан, слуга слугаў будзе ён у братоў сваіх».
Пракляты гнеў іхны, бо моцны, і злосьць іхная, бо закалянелая; падзялю іх у Якаву і расьцярушу ў Ізраелю.
Дык цяпер прыйдзі ж, пракліні імне люд гэты, бо ён дужшы за мяне: можа я тады буду магчы паразіць яго й выгнаць яго ізь зямлі. Я ведаю, што каго ты дабраславіш, тый дабраславёны, і што каго ты праклінеш, тый пракляты».
Нахінуўся, ляжыць як леў і як лявіца, хто падыйме яго? Дабраславячы цябе дабраславены, і праклінаючы цябе пракляты!»
То цела ягонае ня мае начаваць на дзерве, але пахавай, пахавай таго ж дня яго; бо пракляты перад Богам засілены, і ня плюгаў зямлі свае, каторую СПАДАР, Бог твой, даець табе на спадак.
"Пракляты чалавек, што зробе выразаны й літы абраз, брыду перад СПАДАРОМ, работу рук майстры, і пастанове яго патай". І адкажа ўвесь люд і скажа: "Амін".
"Пракляты, хто ўлегцы мае айца свайго а маці сваю". І скажа ўвесь люд: "Амін".
"Пракляты, хто ўзрушае межы прыяцеля свайго". І скажа ўвесьлюд: "Амін".
"Пракляты, хто нявіснога зьбівае з дарогі". І скажа ўвесь люд: "Амін".
"Пракляты, хто адхінае суд чужаземца, сіраты а ўдавы". І скажа ўвесь люд: "Амін".
"Пракляты, хто ляжа із жонкаю айца свайго, бо ён адкрыў крысо айца свайго". І скажа ўвесь люд: "Амін".
"Пракляты, хто ляжа зь якім-колечы статкам". І скажа ўвесь люд: "Амін".
"Пракляты, хто ляжа ізь сястрою сваёю, з дачкою маці свае". І скажа ўвесь люд: "Амін".
"Пракляты, хто ляжа зь цешчаю сваёю". І скажа ўвесь люд: "Амін".
"Пракляты, хто бярэць лапаны, каб забіць душу, кроў нявінную". І скажа ўвесь люд: "Амін".
"Пракляты, хто ўтайку забівае прыяцеля свайго". І скажа ўвесь люд: "Амін".
"Пракляты, хто ня выпаўне словаў права гэтага, каб іх паўніць". І скажа ўвесь люд: "Амін".
Пракляты ты ў месьце, і пракляты ты на полю.
Пракляты кош твой а дзяжа твая.
Пракляты плод жывата твайго й плод зямлі твае, прыбытак валоў тваіх і ягняты авец тваіх.
Пракляты ты ўходзячы й пракляты выходзячы.
І закляў Ігошуа таго часу, кажучы: «Пракляты чалавек перад СПАДАРОМ, каторы паўстане й збудуе места гэтае Ерыхон; на першаку сваім ён паложа падруб яго, і на наймалодшым сваім пастанове дзьверы яго».
Мы, адылі, ня можам даць ім жанок із дачок нашых; бо прысяглі сынове Ізраелявы, кажучы: "Пракляты, хто дасьць жонку Веняміну"».
Людзі Ізраельскія памлелі таго дня; бо Саўла абавязаў люд прысягаю, кажучы: «Пракляты, хто паспытаецца хлеба да вечара, пакуль я не памшчу варагом сваім». І не паспытаўся ўвесь люд ежы.
І адказаў яму адзін ізь люду, і сказаў: «Айцец твой вельма запрысяг люд, кажучы: "Пракляты муж, што будзе есьці хлеб сядні", і стамаваўся люд».
Пракляты дзень, каторага я радзіўся; дзень, каторага нарадзіла мяне маці мая, няхай ня будзе дабраславёны.
Пракляты, хто робе работу СПАДАРОВУ ізрадліва, і пракляты, хто ўдзержуе меч свой ад крыві.
Але пракляты ашуканец, што мае ў чарадзе самца і абяцае абятніцу, абракае, адылі, СПАДАРУ папсаванае; бо Я Кароль вялікі, — кажа СПАДАР войскаў, — і імя Маё страшнае памеж народаў».
Праклёнам вы пракляты, бо Мяне вы — увесь люд гэты — глабаеце.
Але гэты груд, каторы ня знае Права, пракляты ён».
Але калі б нават мы альбо ангіл ізь неба дабравесьціў, апрача тога, што мы дабравесьцім, няхай будзе пракляты.
Як мы казалі ўперад, і цяпер ізноў кажу: калі б хто абяшчаў вам Евангелю, апрача тае, што вы прынялі, няхай будзе пракляты.
А ўсі тыя, што здаюцца на ўчынкі Закону, тыя пад праклёнам. Бо напісана: «Пракляты кажны, хто не застаецца ў вусім, што напісана ў кнізе Закону, каб чыніць іх».
Хрыстос адкупіў нас ад праклёну Закону, стаўшы за нас праклёнам; (бо напісана: «Пракляты кажны, хто вісіць на дзерве»),
