Ты пакажаш імне сьцежку жыцьця; перад відам Тваім паўніня радасьці, прыемнасьці праваруч Цябе заўсёды.
Дарогі ейныя — дарогі прыемнасьці, і ўсі сьцежкі ейныя — супакой;
Агіда СПАДАРУ думкі ліхадзея, але чыстых — словы прыемнасьці.
"Чаму мы постуем, а Ты ня бачыш, мучым душы свае, а Ты ня ведаеш?" Вось, у дзень посту свайго вы шукаеце сабе прыемнасьці і да ўсіх работаў сваіх стродка прыганяеце.
Кажы ім: "Жыў Я, — агалашае Спадар СПАДАР: — Я ня маю прыемнасьці ў сьмерці нягодніка, але каб нягоднік адвярнуўся ад дарогі свае й жыў. Адвярніцеся, адвярніцеся ад благіх дарогаў сваіх, бо нашто вам паміраць, доме Ізраеляў?"
Валей хто-колечы з вас замкнуў бы дзьверы, і дарма не палілі б на аброчніку Маім. Ня маю прыемнасьці з вас, — кажа СПАДАР войскаў, — ані прыйму аброку з рукі вашае;
