ЗДАЛА́ЦЬ — асучасненаеЗДОЛА́ЦЬ — арыгінальнае ЗДОЛА́ЦЬ, глаг. действ. сов. в. Одолеть, иметь силу к одоленію. Ты мене не здолаеш. Не здолаю подняць такую цяжесць.