ІМА́ЦЦА

ІМА́ЦЦА — асучасненае

ИМА́ЦЬЦА — арыгінальнае

ИМА́ЦЬЦА, има́юся (действ. неопред.), -ймуся (действ. опред.), гл. возвр. Слич. Ня́цьца.
1) Браться. Не за свое дзело имаешся. Имайся, йми́ся за свой бок, а не за моих дзецей. (Погов.)
2) Понимать. Ци ймаецца мой сын навуки? – Ймецца троху.