Біблія

НАЖУРЫ́ЦЬ

А Б В Г Д Е Ж З І К Л М Н О П Р С Т У Ў Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

НАЖУРЫ́ЦЬ — асучасненае

НАЖУРИ́ЦЬ — арыгінальнае

НАЖУРИ́ЦЬ, сов. гл. д. Жури́ць. Порядочно побранить, пожурить. Нажурив его я за гето.

Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.