АСУДЖО́НЫ — асучасненаеОСУЖО́НЫЙ — арыгінальнае ОСУЖО́НЫЙ, прич. стр. оть д. гл. Осудзи́ць. Осужденный, определенный по суду, по приговору к наказанію. Осужоный на скаранне, на смерць.