БУРДЫ́НКАЦЬ — асучасненаеБУРДЫ́НКАЦЬ — арыгінальнае БУРДЫ́НКАЦЬ, одн. Бурды́нкнуць, гл. ср. звукоподр. Падать с грохотом, стремглав. Дзиця бурдынкаець часто. Бурдынкнуло дзиця с полу.