Біблія » Слоўнікі » Слоўнік беларускай мовы Івана Насовіча

ПАНЯ́

ПАНЯ́ — асучасненае
ПӐНЯ́ — арыгінальнае
ПӐНЯ́, -я́ци, множ. Паня́ты, с. ср.
1) Барское дитя. Паняты пошли.
2) Нежное дитя. Чужое коня́, паня. (Посл.) Гетакому паняци не ўгадаць, че̂го даци. (Погов.)
3) перен. Господскій приближенный, управитель и прочіе служители по управленію. Пан, як пан, да паняты, хоць уцекай из хаты. (Посл.)
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.