Біблія » Слоўнікі » Слоўнік беларускай мовы Івана Насовіча

ВА́ЛКА

ВА́ЛКА — асучасненае
ВА́ЛКА — арыгінальнае
ВА́ЛКА, -и, с. ж.
1) Рубка. Валка лесу.
2) от Валять, бить. Драка, борьба. Там не обойдзецца без валки.
3) Свалка, сраженіе. Гдзе тольки много курганов, там, кажуц, великая была валка.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.