Біблія

ВАРТАВА́ЦЬ

А Б В Г Д Е Ж З І К Л М Н О П Р С Т У Ў Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

ВАРТАВА́ЦЬ — асучасненае

ВАРТОВА́ЦЬ — арыгінальнае

ВАРТОВА́ЦЬ, -ту́ю, гл. ср. Сто́ить, заслуживать. Чего небудзь, да вартуець мне гето. Много вартовала его годовля.

Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.