ПОДЦЯ́ЦЬЦА, гл. возвр. сов. в. Потерпеть убыток, придти в крайнее положеніе. Быв богат, да подцявся.Рендарь наш подцявся на пеньце; его пеньку в Рызе забраковали.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.
