Біблія » Слоўнікі » Слоўнік беларускай мовы Івана Насовіча

ВАХЛЯ́ЦЬ

ВАХЛЯ́ЦЬ — асучасненае
ВАХЛЯ́ЦЬ — арыгінальнае
ВАХЛЯ́ЦЬ, сов. Навахля́ць, гл. ср.
1) Лепить, мазать. Горшки вахляць.
2) сов. Звахляць. Делать что на скорую руку. Вахляй, як не́будзь. Звахляв похлапни. Боты, як попало, звахляв шовец.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.