ПОЛИТЫКА́НТЪ, -а, с. м. и ПОЛИТЫКА́НТКА, -и, с. ж. (слово, от шляхты перешедшее к простолюдинамъ). Вежливый, -вая. Наш сусед великій политыкант, не так, як мы простые людзи.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.
