ПОСИРОЦИ́ЦЬ, сов. глагола д. Сироци́ць. Довести лишеніем чего до сиротскаго положенія, говорится о нескольких. Пан посироцив моих дзецей; последнюю коровку узяв за податки.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.
