ВЕ́ХОЦЬ, -хця, с. м. (от Ветошъ). Ветошка (стар. слово Вехотъ), тряпка для вытиранія посуды, стола и проч. Мочалка, стирка. Без вехця помыла горщки.Сотри стол вехцем.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.
