ВЗЖА́ЛИВАЦЬЦА, сов. Взжалицьца, гл. общ. Изливаться в жалобной просьбе, стараться разжалобить кого. Взжа́ливаецца надаремно.Взжа́лився пану, а пан и послухав.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.
