РЯ́ХАЦЬ, -хаю, и РЯ́ХНУЦЬ, -ну, глаг. сред. (звукоподр. от голоса свиньи, манящей или ласкающей поросятъ). Питать чрезвычайную привязанность. Слич. Ро́хаць в 2-м знач. и Ро́хнуць. Ряхаӗць по ӗм.Ряхнӗць к грошам.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.
