Біблія » Слоўнікі » Слоўнік беларускай мовы Івана Насовіча

САМАГУ́ДАЧКА

САМАГУ́ДАЧКА — асучасненае
САМОГУ́ДОЧКА — арыгінальнае
САМОГУ́ДОЧКА, -и, сущ. ж. уменьш. слова Самогу́дка.
1) в его переносном значеніи. Плаксивый ребеночек. Дай цыцки, уйми ты гету докучливую самогудочку.
2) Небольшая свирель, гудящая сама.
А я с пера зделав дудочку,
Комарову самогудочку. (Из сказочн. песни).
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.