Біблія » Слоўнікі » Слоўнік беларускай мовы Івана Насовіча

ВІСАЧЭ́ЦЬ

ВІСАЧЭ́ЦЬ — асучасненае
ВИСОЧѢ́ЦЬ — арыгінальнае
ВИСОЧЕ́ЦЬ, сов. Повисочець, гл. ср.
1) Рости. Што год височеець хлопец.
2) Подыматься выше, возвышаться. Сонце височеець, повисочело, скоро повдня будзець.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.