СОКРУША́ЦЬ, сов. Сокруши́ць, -шу́, -шиш, действ. глаг. Приводить в сокрушеніе, в соболезнованіе о проступке. Як ты ни сокрушай его, ни чим не сокрушиш.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.
