СПРОЦИ́ВИЦЬЦА, сов. Соспроци́вицьца, глаг. общ. с означеніем единовременнаго действія. Делать сопротивленіе, сопротивляться. Не спроцився, дзелай, што кажуць; соспроцивишся, укара́н будзӗш.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.
