Біблія

ТАНЧЫ́ЦЬ

А Б В Г Д Е Ж З І К Л М Н О П Р С Т У Ў Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

ТАНЧЫ́ЦЬ — асучасненае

ТОНЧИ́ЦЬ — арыгінальнае

ТОНЧИ́ЦЬ, сов. Стончи́ць, действ. глаг. Тонить, утончать. Не тончи веревки; стончиш, скоро порвецца.

Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.