Біблія

ВАЙТАВА́ЦЬ

А Б В Г Д Е Ж З І К Л М Н О П Р С Т У Ў Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

ВАЙТАВА́ЦЬ — асучасненае

ВОЙТОВА́ЦЬ — арыгінальнае

ВОЙТОВА́ЦЬ, -ту́ю, гл. ср. См. Выцева́ць.
1) Исполнять должность войта. Два годы войтуець.
2) Бушевать, шуметь. Што ты там войтуешъ?

Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.