ВОХРИ́ЦЬ, сов. Вы́вохриць, навохри́ць, гл. д. (Ворсить). Научать, настраивать. Не вохривши не можно.Навохри и поразумнеець.Вывохрили хлопца, хоць куды́.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.
