Біблія » Слоўнікі » Слоўнік беларускай мовы Івана Насовіча

ЦЯ́ПАЦЬ

ЦЯ́ПАЦЬ — асучасненае
ЦЯ́ПАЦЬ — арыгінальнае
ЦЯ́ПАЦЬ, однокр. Ця́пнуць, действ. глаг.
1) Хватать зубами, свойственно кусающимся животным. Собака цихинько подыйшов, да й цяпнув за икру, и ўкусивъ; треба побиць его, штоб ен не цяпав в другій раз.
2) гл. ср. Рубить лениво. Цяпаӗш, як не своими руками.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.