Біблія » Слоўнікі » Слоўнік беларускай мовы Івана Насовіча

ШАЎКУ́Н

ШАЎКУ́Н — асучасненае
ШАВКУ́НЪ — арыгінальнае
ШАВКУ́НЪ, -а́, сущ. м.
1) шуточно Старик, не ясно говорящій от потери зубов. Шавкун беззубый!
2) Дитя не ясно говорящее. Шавкун гетый еще говориць не ўмеӗць.
3) Шипун, фазан (по сиплому голосу). У нашего пана шавкуны ёсць, водзюцца.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.