Біблія » Слоўнікі » Слоўнік беларускай мовы Івана Насовіча

ШКУ́РКА

ШКУ́РКА — асучасненае
ШКУ́РКА — арыгінальнае
ШКУ́РКА, -и, сущ. ж.
1) Кожа малаго животнаго. Целяччу шкурку продав, а козловую купив.
2) Кожа на теле. Шкурку с пальца злупив.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.