ШМЫ́КАЦЬ

ШМЫ́КАЦЬ — асучасненае

ШМЫ́КАЦЬ — арыгінальнае

ШМЫ́КАЦЬ, однокр. Шмы́кнуць, глаг. сред.
1) Прятаться, убегать. Не посядзиць, а шмыкаӗць от дзела. Мыш шмыкнула в нору.
2) сов. Вы́шмыкаць, в. знач. действ. Часто выбегать за двери. Дзеци, шмыкаючи за дзвери, вышмыкали, выстудзили хату.