Біблія » Слоўнікі » Слоўнік беларускай мовы Івана Насовіча

Ю́КАЦЬ

Ю́КАЦЬ — асучасненае
Ю́КАЦЬ — арыгінальнае
Ю́КАЦЬ, однокр. Ю́кнуць, гл. ср. (звукоподр.).
1) Стучать, рубить чем либо острым. Чим ты там юкаёш, юкнувъ? Юкни головою об сцену.
2) гл. д. Бить, производя звук от удара. Больно ты его юкаӗш, юкнув по голове. Юкни его кулаком в спину.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.