Біблія » Слоўнікі » Слоўнік беларускай мовы Івана Насовіча

ВУ́ДАЛЬ

ВУ́ДАЛЬ — асучасненае
ВУ́ДӐЛЬ — арыгінальнае
ВУ́ДӐЛЬ, -и, с. ж. (от удалый).
1) Злая натура. Во якая дурная в ём вудаль. Не видав я гетакой вудали.
2) Удалая голова. Якая вудаль хлопец.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.