ВЫГЛА́БЫВАЦЬЦА, сов. Вы́глабацьца, гл. возвр. Вырываться, выдираться, освобождаться из чего. Не выглабывайся из моих рук, не выглабаешся.Выглабався из турмы, из беды.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.