ВЫЖИ́ЛИВАЦЬЦА, сов. Вы́жилицьца, гл. возвр. Истощаться силами в трудной работе. Не выжиливайся дужо; одна будзець плата.Сядня выжилишся, а завтри хвораць будзеш.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.
