ВЫЗЫБА́ЦЬ, сов. Вы́зыбаць, гл. д. букв. Разшатывая, вытягивать. Избавлять, извлекать из беды. Свой свойго, як мога́, вызыбаець из беды.Насилу вызыбали от некрут.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.
