Біблія » Слоўнікі » Слоўнік беларускай мовы Івана Насовіча

ВЫПАДА́Е

ВЫПАДА́Е — асучасненае
ВЫПАДА́ЕЦЬ — арыгінальнае
ВЫПАДА́ЕЦЬ, сов. Выпало, -дзець, гл. безл.
1) Необходимость требует, нужно. Тобе выпадаець, выпало ехаць.
2) Следует. Не выпадало тобе говориць гето.
3) Случается. Выпадаець и найци и поцеряць.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.