ВЫСЛАВЁНЫЙ, прич. стр. от д. гл. Вы́славиць. Прославленный, поставленный с похвалою в пример. Гето паньскій выславёный так зделав хорошо; нехай поцешицца.Выславёный дужо конь.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.