ВЫТВОРЯ́ЦЬ, сов. Вы́твориць, гл. д. Выделывать, натворить, выходить из границ в поступках своих. Глядзи, якія ён вытворяець штуки.Што ты тут вытворивъ?
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.
