ВЫЦЯРЭ́БЛІВАЦЬ

ВЫЦЯРЭ́БЛІВАЦЬ — асучасненае

ВЫЦЕРЕ́БЛИВАЦЬ — арыгінальнае

ВЫЦЕРЕ́БЛИВАЦЬ, сов. Вы́церебиць, гл. д.
1) Вырубливать. Выцеребливаць, выцеребиць лозу на сенокос, заросль на лядо.
2) Делать строгіе выговоры и упреки. Не гневайся, што я тобе выцеребливаю, выцеребив правду матку. Выцеребив ему дубняк з березником. (Посл.)