ВЫЦЕРУ́ШИВАЦЬ, сов. Вы́церушиць, гл. д. Вытрясывать исподоволь, по немногу. Обгледзь свой возъ! ты по дорозе по зёрнушку выцерушиваӗш пшеницу, везучи; колиб з гарнец не выцерушив.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.
