ВЭТОВА́ЦЬ, -ту́ю, сов. Повэтова́ць, Отвэтова́ць, гл. ср. Мстить, за зло воздавать злом. До смерци буду тобе вэтоваць, коли нибудзь да повэтую, отвэтую.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.
