Біблія » Слоўнікі » Слоўнік беларускай мовы Івана Насовіча

ВЯ́НУЦЬ

ВЯ́НУЦЬ — асучасненае
ВЯ́НУЦЬ — арыгінальнае
ВЯ́НУЦЬ, сов. Звя́нуць, гл. ср. Кроме обыкнов. значенія. Млеть, цепенеть. Рученки мои вянуць, звяли. На век звянув. Як почув, и ноги мои звяли.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.