Біблія » Слоўнікі » Слоўнік беларускай мовы Івана Насовіча

ГАЛАСІ́ЦЬ

ГАЛАСІ́ЦЬ — асучасненае
ГОЛОСИ́ЦЬ — арыгінальнае
ГОЛОСИ́ЦЬ, -шу́, -ло́сиш, гл. ср.
1) Причитывать с плачем по умершем. Перестань голосиць, пора в труну класць.
2) сов. Заголосиць. Выть, вопить. Че̂го ты голосиш, заголосила на усю хату?
Лецев ворон по над морем, да став голоси́ци:
О, як цяжко убо́гому богату любици. (Из песни.)
3) Предвещать. Морозы колядки голосюць.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.