Біблія

ДРЭ́НЧЫЦЬ

А Б В Г Д Е Ж З І К Л М Н О П Р С Т У Ў Ф Х Ц Ч Ш Э Ю Я

ДРЭ́НЧЫЦЬ — асучасненае

ДРЕ́НЧИЦЬ — арыгінальнае

ДРЕ́НЧИЦЬ, гл. д. (от Дренниць – портить). Мучить. За што ты его так дре́нчишъ! Черци дренчуць.

Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.