Біблія » Слоўнікі » Слоўнік беларускай мовы Івана Насовіча

ЖЫВУ́ЧАСЦЬ

ЖЫВУ́ЧАСЦЬ — асучасненае
ЖИВУ́ЧЕСЦЬ — арыгінальнае
ЖИВУ́ЧЕСЦЬ, -и, с. ж.
1) Способность оживляться. Живучесць мухи дзивна, в зимку не жива, а весною жива.
2) Способность заживлять. Смола маець живучесць.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter

Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.