1) Имеющій способность оживать после омертвенія. Мухи живу́чи. Жонки живучи.
2) Способный к заживленію. Берёзка (настойка на березовыя пупышки) живуча, залій порез, за́раз заживець.
Біблія » Слоўнікі » Слоўнік беларускай мовы Івана Насовіча
Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.