ЗАПРОПАЩА́ЦЬЦА и ЗАПРОПА́ЩИВАЦЬЦА, сов. Запропасци́цьца, глаг. возвр. Пропадать без вести, теряться. Куды ты запропащаешся, запропащиваешся, што дзень.Топор запропасцився нейдзе.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.
