ЗАСПЕВА́ЦЬ, -ваю, сов. Заспе́ць, глаг. действ. Заставать, находить кого в каком либо положеніи или на деле. Заспеваць кого в дворе.Заспець кого на самом учинку.Заспець в горосе.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.
