ЗАСУ́ЛИВАЦЬ, сов. Засули́ць, глаг. действ. Назначать, предлагать более других. Коли засуливаеш, засулив, то и купляй сам.Засулив много, а дав мало.Пан засулив мне двадцаць пяць розок, коли не будзець здзелано к сроку.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.
