ЗБАЛОМУ́ЧИВАЦЬЦА, сов. Збалому́цицьца, глаг. возвр. Уклоняться от степенной жизни, увлекаясь прельщеніями. Хлопец добрый, да жаль, збаломучиваецца, збаломуцився.Збаломуцився человек, перейшов в польскую веру.
Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце:
Ctrl + Enter
Слоўнік беларускай мовы:
Іван Насовіч, Санкт-Петербург, 1870.
Public Domain — народны здабытак.
На падставе Belarus/Slouniki-Nasovic.
